Al vier weken in de bestsellerlijst
De flaptekst van het boek vertelt het volgende over de inhoud van het boek:
De val van Dirk Scheringa’s DSB Bank was een van de grootste financiële thrillers in de Nederlandse geschiedenis. Wekenlang hield die televisiekijkers en krantenlezers in de ban, want soms is de werkelijkheid spannender dan een film. Wat heeft zich allemaal voor en achter de schermen afgespeeld in Wognum, op het ministerie van Financiën en bij De Nederlandsche Bank aan het Frederiksplein?
Dit boek beschrijft de opkomst en ondergang van Scheringa’s financiële imperium, waartoe ook zijn voetbalploeg AZ en zijn Scheringa Museum voor Realisme in Spanbroek behoorden. Is deze trouwhartig ogende entrepreneur kapotgemaakt door het financiële establishment of is hij aan zijn eigen grootheidswaan ten onder gegaan? Dit is het relaas van een opzi
Redactie Economie de Volkskrant – Opkomst en ondergang van DSB, Samenstellers Yvonne Hofs en Peter de Waard. 256 pagina’s, ISBN 978 90 5429 298 2, uitgeverij Conserve, prijs €14,95
Inmiddels meer dan 12.000 stuks verkocht
Onverantwoorde overnames en de economische crisis hebben het bedrijf van de zanger Marco Borsato de das omgedaan. Borsato was als grootaandeelhouder naïef, zegt Volkskrant-redacteur Peter de Waard. Hij investeerde wel, maar keek niet in de boeken. (18 september 2009)
Curryhuizen kampen met personeelstekort
Niet fish & chips, maar tikka masala is het nationale Britse gerecht, zo zei een minister een paar jaar geleden. Noodgedwongen zullen de Britten echter weer gepaneerde vis met slappe dikke friet moeten gaan eten, want de negenduizend curryhuizen kunnen de vraag niet meer aan. Tenminste ze kunnen geen mensen meer krijgen om de klanten te bedienen.Het personeel van de meeste curryhuizen komt rechtstreeks uit Bangladesh. Maar door alle immigratiebeperkingen kan daar niet meer geworven worden. Tot overmaat van ramp kampen curryhuizen ook nog met sterk stijgende rijstprijzen. De prijs van basmati-rijst - de meest populaire soort in Groot-Brittannië - is verdubbeld. Veel consumenten vallen daardoor weer terug op de oude fish & chips. De Noordzee-kabeljauw zal er niet over staan te juichen. (14-02-2008)
Dagje Auschwitz voor Britse scholieren
Britse scholieren mogen op kosten van de staat een dagje naar het concentratiekamp Auschwitz in Polen. Op die manier wil de regering de nieuwe generatie bewust maken van de verschrikkingen van de Holocaust. Van elke middelbare school zullen jaarlijks twee leerlingen worden geselecteerd voor een bezoek aan het kamp. De bedoeling is dat zij bij terugkeer hun medeleerlingen zullen informeren over wat er in de concentratiekampen is gebeurd. In Auschwitz en het zusterkamp Birkenau werden naar schatting tijdens de oorlog 1,1 miljoen mensen vermoord.De regering wil dat ook jongeren de omvang van de Holocaust begrijpen en vooral de wijze waarop de Nazi's de vernietiging van complete bevolkingsgroepen planden. De leerlingen zullen in Auschwitz een ontmoeting hebben met een overlevende van de kampen en een excursie maken door de barakken en langs de crematoria. Voor elk bezoek van een leerling draagt de staat 200 pond bij. Het programma loopt voorlopig tot 2011 en zou daarna permanent moeten worden. (05-02-2008)
BRITTEN IJDELST VAN EUROPA
Je zou het zo niet zeggen als je de Britse jongens en meisjes in het weekeinde na een avond ‘boozen’ lallend over straat zien lopen. Maar de Britten geven het meeste geld uit aan cosmetische behandelingen in vergelijking met inwoners van andere landen in Europa. In 2006 bedroegen de kosten voor onder meer botoxbehandelingen omgerekend bijna 670 miljoen euro. Dat blijkt uit onderzoek van het internationale marktonderzoeksbureau Datamonitor. De Britten gaven drie keer meer uit voor uiterlijke verfraaiingen dan de Italianen, die op de tweede plek staan. Datamonitor deed onderzoek in zeven Europese landen. Na Italië volgen Frankrijk, Duitsland en Spanje. In totaal werd in deze landen 1,67 miljard euro uitgegeven aan cosmetische ingrepen. (15-2-2008)
Controverse rond McDiploma's
Behalve patat, hamburgers, milkshake's en worteltjes mag de bekende hamburgerketen nu ook schooldiploma's gaan leveren. De Britse premier Gordon Brown heeft McDonald's samen met twee andere ondernemingen (een luchtvaartbedrijf en een spoorwegonderneming) toestemming gegeven eigen opleidingen te verzorgen. Personeel van de duizend McDonald's-Vestigingen kunnen een zogenoemd diploma basis staff management verwerven. Het is niet alleen een bewijs dat zij een zaak kunnen runnen, maar het moet ook een papier zijn dat toegang verschaft tot een hogeschool en universiteit. Hoewel McDonald's-werknemers belangrijke waarden meekrijgen zoals optimale dienstverlening en hygiëne, is het hoger onderwijs voorlopig nog niet erg enthousiast over de McDiploma's. Zij denken dat de werknemers van McDonald's onvoldoende theoretische ondergrond hebben voor een carriere als bedrijfseconoom, tandarts of professor. Ofschoon er wereldburgers zijn die het met hun McDonald's-werkervaring ver geschopt hebben - atleet Carl Lewis, zanger Macy Gray, voormalig stafchef van het Witte Huis Andrew Card en Amazon-baas Jeff Bezos -, moet de elite van Oxbridge er niet aan denken dat er direct ook hamburgerbakkers op de campus rondlopen. (29-01-2008)Londenaren rijker, de andere Britten armer
'En wat hebben de Romeinen voor ons gedaan?' Een verdeeld land gecreëerd, zo concludeert The Guardian vanmorgen. De Romeinen is veel kwalijk te nemen, maar het groter wordende verschil tussen arm en rijk in Groot-Brittannië is toch vooral het werk van Thatcher en vooral ook van de Labourleider Tony Blair. Toen Blair in 1997 aan de macht kwam, bedroeg de rijkdom van Wales 81 procent van die van de rest van de natie.Niet alleen linkse politici beschouwen het nu als een probleem. De hoogste baas van warenhuisketen Marks & Spencer Stuart Rose heeft zijn verontrusting uitgesproken over het feit dat Groot-Brittannïë een verdeeld land is geworden. 'De rijken in dit land zijn zo verschrikkelijk rijk. In de West End zijn de diamanten niet aan te slepen. Maar de armen worden armer. Buiten Londen is er ineens een heel andere economie'', aldus Rose als verklaring voor de slechte verkoopresultaten van zijn winkels buiten Londen.
In totale kerstinkopen van de consumenten in december waren over het hele land gemeten slechts 0,3 procentpunt hoger dan 2006, maar in Londen stegen die met 7,1 procent. In Londen zijn schoenen van 350 pond en zonnebrillen van 250 pond heel normaal, in de rest van het land kijken de consumenten eerder naar schoen van 10 pond en een zonnebril van 2,50 pond. (21-01-2008)
Teeuwen leuker dan eigen stand-up comedians
Zijn wij Nederlanders leuker dan Engelsen? Je zou het bijna gaan denken. De Britse pers heeft tenminste Hans Teeuwen de hemel ingeschreven na een aantal try-outs. Vanavond begint Teeuwen met een serie voorstellingen in het Soho Theatre in Londen. ‘Verrukkelijk, pijnlijk leuk.' ‘Bijzonder en surealistisch,' ‘Magnetiserend.' ‘Een genie in actie.' Eerder toonden de kranten zich al enthousiast na zijn show op het Edinburgh Festival. The Times schreef: ‘Zo gauw Hans Teeuwen bezit neemt van het podium, knispert de zaal met een zeldzaam komische energie.' En The Guardian: ‘De voorstelling is vuurwerk...riskant en met ongekende intensiteit.' t De reacties van de Britse pers liegen er niet om. De verkiezing tot het televisiemoment van het jaar in Nederland verbleekt er meteen bij. Teeuwen was tot nu toe volledig onbekend in Engeland. Maar zijn vriendschap met de vermoorde Theo van Gogh sprak zoveel tot de verbeelding van de Britse media dat iedere criticus toch wel even een kijkje ging nemen. En ze kwamen enthousiast terug. Teeuwen heeft al een aantal jaren in Nederland niet meer op de planken gestaan en hij vindt het leuk om zijn comeback te maken in een ander land en in een andere taal. Hij vermijdt overigens in zijn show harde aanvallen op de islam. ‘Het zou toch tamelijk gevaarlijk zijn om te veel over de profeet Mohammed te zeggen', aldus Teeuwen. (18-01-2008)
Mr Jones wordt Mr Smith
'De Waard' is een voor Britten onbegrijpelijke naam. Vooral met het voorvoegsel 'de' kunnen ze geen kant op, zo blijkt uit de aan mij gerichte post met als geadresseerde. 'Dwaerd', 'Deeward' enz.Nu blijkt het even makkelijk in dit land te zijn om je officiële naam te veranderen als bloggers dat doen op het internet. Sinds 1760 is het in Groot-Brittannië al mogelijk een andere achternaam te kiezen. Tot voor kort maakten per jaar gemiddeld 15 duizend Britten daar gebruik van. Mr Jones werd ineens Toasted T. Cake, Daddy Cool, Know O'Mighty of gewoon Mr Smith.
Vorig jaar blijken ineens 40 duizend Britten hun achternaam te hebben gewijzigd. Oorzaak is dat het nu voor slechts 7,50 pond online kan worden gedaan. Er zijn bureaus actief die de naamswijziging voor je uitvoeren. Het overgrote deel van de klanten zijn gescheiden vrouwen die hun meisjesnaam weer terug willen hebben of immigranten die hun buitenlandse naam willen angliciseren. Maar jongeren vinden het ook hip om zelf een achternaam te kiezen en niet met die van hun vader door het leven te gaan. Ze volgen het voorbeeld van Elton John en Bono die eigenlijk Reginald Dwight en Paul Hewson heten. Wie zijn naam verandert, stuit wel op veel administratieve rompslomp. Het officiële document moet worden overlegd aan tientallen instanties zoals banken, verzekeraars, de belastingdienst en de douane. (16-01-2008)
Liverpool op de kaart
Stelt het eigenlijk wel wat voor: culturele hoofdstad van Europa? Liverpool maakt zich er heel erg druk over en heeft er miljoenen tegenaan gegooid - of zoals sommige cynici nu zeggen over de balk gesmeten.De voetbal- en Beatlesstad aan de Mersey denkt zich hierdoor eindelijk serieus op de kaart te kunnen zetten als de stad van kunst met een grote K. Ringo Starr mag vrijdagavond de aftrap verrichten bovenop het dak van St. George's Hall. Hier zal een poenerige show met driehonderd artiesten plaatsvinden, onder wie ook Euryitmics-ster Dave Stewart. Media-belangstelling moet zijn verzekerd. De boodschap is dat je dit jaar niet alleen naar Liverpool voor Anfield en Strawberry Fields maar ook voor modern ballet en installatiekunst van papiermaché en poep.
Maar wie weet eigenlijk welke steden vorig jaar culturele hoofdstad - tegenwoordig zijn het er vaak twee of meer - van Europa waren? Het waren Luxemburg en Sibiu - een stad die velen op de landkaart zouden moeten opzoeken. En hoewel Liverpool net doet of ze dit jaar de enige culturele hoofdstad van Europa is, blijkt er nog één te zijn. Ook het Noorse oliestadje Stavanger mag zich in 2008 zo noemen.
Athene was 23 jaar geleden de allereerste culturele hoofdstad van Europa. Het idee was afkomstig van de toenmalige Griekse minister van Cultuur Melina Mercouri. Het nam meteen een grote vlucht. Amsterdam kreeg de titel twee jaar later en Rotterdam in 2001. Maar vooral Britse en Ierse steden zien het als katalysator om investeringen aan te trekken, het imago op te vijzelen en toeristen te trekken. Veel Britse steden hebben de verouderde arbeiderswijken in de stadscentra opgeknapt en willen Europa de metamorfose met hippe nieuwe museums en moderne winkelcentra tonen. Glasgow (1990) en Cork (2005) kregen dankzij deze titel een flinke oppepper. De steden die het imago hadden van grauwe arbeidersbastions, voelen zich sindsdien ver verheven boven de steden die het nog niet geweest zijn. Liverpool mag zich als culturele hoofdstad 2008 hiertoe nu ook rekenen. (11-01-2008)
Zelfs honderdjarigen zijn Albion nog zat
Zelfs na hun honderdste jaar willen de Britten het land van regen, mist, Gordon Brown, elleboogwerk in de City en andere misere nog opgeven voor een bestaan elders. Een voormalig tandarts van 102 jaar oud emigreerde dit weekeinde naar Nieuw-Zeeland waar hij ongeveer als een held zal worden verwelkomd. Eric King-Turner (102) en zijn jonge vrouw Doris van 87 vinden het in eigen land te vol en hopen daarnaast op beter weer. Maar de man die in de Tweede Wereldoorlog nog diende op HMS Invincible, zoekt ook een beetje het avontuur. ‘Pluk de dag' is zijn niet onbegrijpelijke motto. ‘Als ik 105 word, wil ik geen spijt hebben van dingen die ik niet heb gedaan in het leven.' Veel Britten zijn op hun eigen land uitgekeken. De dreiging dat de economische voorspoed niet voortduurt, speelt daarbij ook een rol. De National Association of Estate Agents voorspelde dit weekeinde dat de vraag naar onroerend goed over de grenzen ongekend groot is. ‘Britten zwijmelen bij het idee van een oude dag aan de Spaanse Costa's', zo stelt de organisatie vast. Als gevolg van de lage dollarkoers overwegen ook steeds meer Britten uit te wijken naar Florida. In 2006 investeerden de Britten liefst twintig miljoen pond in buitenlands vastgoed. (06-01-2007)Waarom emigreren Britten relatief meer dan Fransen, Duitsers en Amerikanen? In de Britse kranten is er een hoopoplopend debat over uitgebroken. Britten zouden een wijdere blik op de wereld hebben. Ook het taalvoordeel en de koloniale geschiedenis die ertoe geleid heeft dat ze hun gebruiken hebben geëxporteerd, zouden een rol spelen. 'Maar waarom vraagt niemand zich af of Britten misschien ongelukkiger in eigen land zijn dan Amerikanen of Fransen?', aldus een ingezonden brievenschrijver in de Financial Times. Uiteraard speelt de omvang van landen ook een rol. Amerikanen kunnen makkelijker mobiel zijn in eigen land doordat het zoveel groter is dan het Verenigd Koninkrijk dat amper de omvang van Michigan beslaat